mijmeringen

Onweer op komst

20110703-135647.jpg
(C) Pat Quintelier

Donkere wolken stapelen zich op. De woede groeit, de hardheid komt tot uiting. De wind wakkert aan en laat de wereld om zich heen de adem inhouden.

De stad vlucht, alles is stil en verlaten. Maar vol verwachting naar wat komt. De lucht, zwanger van broeiend gevaar, gedraagt zich als een femme fatale: verleidelijk, onweerstaanbaar mooi, maar oh zo gevaarlijk.

Oranje, rode, paarse kleuren vullen de lucht. De wolken aan elkaar gehecht met garen van gouden bliksem. Adembenemend oogt het schouwspel. Lijdzaam ondergaan de toeschouwers het spektakel der natuur.

Dan dansen de eerste regendruppels door de lucht. De zwoelheid zwelt aan, de melancholie neemt de overmacht. De dansende stoet groeit en groeit. Beweegt zich soepel en harmonieus. Gracieuze lijnen gevormd door de stroom van de wind, de choreograaf van dienst. En dan is het zo ver, met bulderend geraas en kletterend gerinkel dient de apotheose zich aan.

Hard, meedogenloos, niets of niemand ontzienend, barst het onweer los. De opgekropte razernij komt in een klap vrij. Een scheldpartij, niet voor herhaling vatbaar, volgt en laat menig oren klapperen…

Met stille trom verlaat de herriemaker het luchtruim. Het rood op de wangen, zich schamend voor z’n onbeheersbaarheid. Wat achterblijft is opluchting. Blijheid voor het – weer – overleven van de orkaan. Langzaam kruipt de stad tevoorschijn en hervat het leven van alledag…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s