mijmeringen

Moment van bezinning

Af en toe hoor ik hem, in een wijk verderop
Een haan, kraaiend uit volle borst, ieder greintje kracht uit dat kleine lijfje persend
Smekend voor aandacht, voor gehoor bij zijn gevolg

Hij maakt wel eens een foutje, kraait nog ver voor de zon opkomt, soms midden in de nacht
Als ik hem dan hoor, denk ik aan vroeger, aan mijn jeugd op het Belgische platteland
Dan draai ik me op mijn zij en ga verder met het dromen van mijn droom

En de haan? Die kraait door en door en door…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s